หนึ่งในประโยคเพลง"ไม้ขีดไฟกับดอกทานตะวัน" เป็นเพลงโปรดที่สุดของผมเพลงนึงเลยทีเดียว ว่ากันว่าคนเราจะเขียนบทกวีได้ไพเราะที่สุด ก็คือตอนมีความรัก กับตอนอกหัก ผมกำลังมี อย่างนึง
1.
ยวนเย้าเจ้าพริ้มพรัก ยากนักเบือนหนีหน้า ยามพบเพียงสบตา อยากยื่นใยสานสัมพันธ์
2.
ไม่มองแม้เพียงสายตา หลบเร้นหนีหน้าให้ช้ำ เจ็บจดเจียนเจ้าน้ำคำ ตอกย้ำท่วมท้นทวี
3.
เพียงคิดแค่เอื้อมดอกฟ้า ธุลีดินอย่างข้าอย่าหมาย แต่ไม่เคยคิดเจียมใจ ละเมอเพ้อไป่เฝ้ามอง
4.
ดอกหญ้าควรคู่กับดอกหญ้า อย่าคิดเอื้อมดอกฟ้าใจผยอง ฟ้าสูงดินต่ำครรลอง หมายปองเพียงลมพัดผิวพราย
5.
แต่เหมือนว่าพรหมจะลิขิต กำหนดทิศเหนือจิตคาดหมาย เจ้าดอกฟ้าโน้มกิ่งพรรณราย ไร้เดียจฉันท์ที่กายเพียงธุลีดิน
6.
เยื้องย่างก้าวแสนลำบากไม่เคยบ่น ขวากหนามก่นขวางหน้าช่วยกันถาง รอยยิ้มเจ้าเหมือนแสงดาวส่องนำทาง สุกสว่างในยามฟ้าไร้แสงจันทร์
7.
อุปสรรคเพื่อแข็งแกร่งในวันพรุ่ง ดุจแสงรุ้งสาดส่องหลังฝ่นพร่าง เหมือนเมฆหมอกที่จางหายตะวันมา วันพรุ่งนี้เพื่อศรัทธาของสองเรา
8.
ขอบคุณรักยิ่งใหญ่เจ้าให้พี่ ขอบคุณเจ้ามอบชีวีมิพลักใส ขอบคุณความอบอุ่นจากหัวใจ จากนี้ไปมีเพียงเจ้านิรันดร
9.
จบแล้วค๊าบพี่น้อง ด้วยความขอบพระคุณ ที่เฝ้าอดทนอ่านจนหมด โพสต์สุดท้าย
ขอบคุณพี่หาวหาว ยิ่งแล้ว สำหรับพื้นที่ดี ๆ ขอให้เวปนี้อยู่จนแป้งจี่ มีเหลน โหลน ให้อุ้มเน้อ16.
ภาพแรก รู้สึกจะติดอันเดอร์นิดนึงนะครับ อัดแสงอีกสักนิดจะสวยมาก
นอกนักสวยๆทั้งนั้นครับผม
นอกนักสวยๆทั้งนั้นครับผม









CallHuaHin 29.12.11 : 08:44